| Afbeelding/foto |
 |
|
20-11-2006 - Kanarie pietjes.
Deze vogeltjes werden ondergronds in de kolenmijn gebracht om te onderzoeken of er mijngas aanwezig was. Als ze omvielen dan was er gas en werden ze weer snel naar boven gehaald. Dood gingen ze in elk geval niet.
Misschien kan een lezer, eventueel met een oud mijnwerker grootvader mij vertellen hoe het precies zat.
Gepost door: valkenburg op 20-11-2006 om 17:50
|
|
20-11-2006 - De werkgangen.
En dan zie je de mijnwerkers nog door deze gangen kruipen. Ik ben zelf onder in een mijn geweest maar sommige gangen zijn niet hoger dan 50 cm. Met een tijgersluipgang kroop je door deze gangen. Deze gangen worden dan ook door een schraapploeg afgegraven en direct op een naastlopen transportband gedeponeerd.
Gepost door: valkenburg op 20-11-2006 om 14:47
|
|
20-11-2006 - Schop en kolenwagetje.
Hier zie je de schop, de hangende ijzeren transportgoot en ook het kolentransport wagentje. Alles primitief en een lawaai om doof bij te worden. Ieder keer het schrapen van de schop onder de kolen, het gooien van de kolen op de ijzeren transportgoot, vervolgens het vallen van de kolen in het wagentje. Een enorm lawaai.
Gepost door: valkenburg op 20-11-2006 om 14:43
|
|
20-11-2006 - Enorme stutten.
Dit zijn grote stutten die in de gangen geplaatst worden. Dicht bij het kolenfront gebruikte men vroeger palen van dennenhout. Dit hout heeft de eigenschap om te kreunen als het te zwaar onder druk kwam te staan. De mijnwerkers konden dan maatregelen treffen om instorting te voorkomen. Deze kolossen schuiven ook automatisch verder.
Gepost door: valkenburg op 20-11-2006 om 14:28
|
|
20-11-2006 - Een ondergrondse mijnwerkersschop.
Klein waren de kolenschoppen niet en ik had moeite om enkel de schop met steel op te tillen. Deze oud mijnopzichter toont de schop.
Gepost door: valkenburg op 20-11-2006 om 14:22
|
|
20-11-2006 - De grondboren.
Dit zijn de grondboren die met een enorm ratelend geluid in de steenkoolmassa geklopt worden. Je zou er doof van worden en ik denk dat ook verschillende oud-mijnwerkers last van het gehoor hebben. Als de gaten diep in de steenkool geklopt waren duwde mijn springstof en de openingen en deze springstof liet men ontploffen. De steenkool kwam los en moet met de schop op de transportband of in wagentjes geladen worden.
Gepost door: valkenburg op 20-11-2006 om 14:17
|
|
20-11-2006 - De zijwanden moeten flink gestut worden.
De zijwanden kraakten en kreunden onder de druk van de grondmassa. Als je onder de grond deze geluiden hoort in het moeilijk om niet bang te worden. Als de stutten het maar eens begeven. Je ziet dat de palen behoorlijk naar binnen toe doorbuigen.
Gepost door: valkenburg op 20-11-2006 om 14:10
|
|
20-11-2006 - Het toilet onder in de kolenmijn.
De mijn werkers die nodig naar de WC moesten konden hier naar het toilet. Ieder ander kon dit zien en ruiken. Na dit bezoek moet er een handvol kalk in de bus gestrooid worden en een rol wc-papier heb ik niet gezien.
Gepost door: valkenburg op 20-11-2006 om 14:04
|
|
16-11-2006 - Bezoek aan de kolenmijn in Valkenburg. 8 Okt.2006
Ik ben opgegroeid in Zuid-Limburg, mijn buren waren mijnwerkers. Als lid van het Nederlands Instituut van Register Ingenieurs kreeg ik de mogelijkheid om met collegaas ondergronds de mijn Maurits te bezoeken. Al de foto's die toen, 45 jaar geleden, genomen zijn zijn mislukt. Aangezien deze mijn in Valkenburg natuurgetrouw is nagemaakt wilde ik hier ook eens kijken. En ja hoor alles is precies en zelfs de gidsen zijn oud mijnwerkers. Zij wisten alles precies en ook heel kundig en boeiend te vertellen. Ik heb van deze rondleiding genotenen was blij dat deze 2 uur duurde. Normaal is een rondleiding 1/2 uur. Op deze foto staat mijn vrouw en de voortreffelijke gepensioneerde opzichter. Mijn dank aan hem. De rondleiding duurde langer omdat ik invalide ben en met mijn scootmobiel via speciale gangen moet gaan. Nogmaals hartelijk dank.
Gepost door: valkenburg op 16-11-2006 om 19:22
|
|
|
